ciasteczkaWażne: Pozostawiamy ciasteczka

Góry Izerskie

Góry Izerskie na wyciągnięcie ręki

Góry Izerskie -  na narty, na rower, na pieszo, na koniu

« strona główna

Atrakcje

Bezpiecznie

Bliżej gór

Na śniegu

Na wózku

Rowerem

Wędrówki

Wieże widokowe

Zdrowie & SPA

 

start  » Wędrówki  » Na Ořešník

Warto wiedzieć

175_421.jpg

2012-03-15

Artystyczna Galeria Izerska

Od niej warto rozpocząć izerską wędrówkę. Ocalona od ruiny, w nowoczesny sposób prezentuje izerską mozaikę kulturową w zabytkowym wnętrzu

 

Aktualizacja: 2009-11-05

Na Ořešník

Hejnice → Ořešník (800m n.p.m.) → Štolpišský vodopád → Maiwaldova smrt → rozdroże Pod vodopády → rozdroże Ferdinandov → Hejnice

Na rozstajach dróg za mirskim cmentarzem i budynkiem liceum stoi krzyż. To krzyż pielgrzymkowy. Stąd droga w prostej linii doprowadziłaby nas do sanktuarium w Hejnicach. My dojechaliśmy na miejsce samochodem ale może kiedyś ktoś pomyśli o reaktywowaniu tej drogi pątniczej. Teraz, w Europie bez granic, to możliwe.

Naszą wyprawę zaczęliśmy w Mirsku, skąd skierowaliśmy się w stronę przejścia granicznego w Czerniawie Zdroju. Dojechaliśmy do miasteczka Nové Město Pod Smrkem, w którego centrum obraliśmy kierunek Lázně Libverda i Hejnice. Po 4-5 kilometrach z lewej strony drogi spostrzegamy restaurację "Obří Sud" [Wielka Beczka]. Warto zatrzymać się na chwilę aby nasycić się urodą czeskich Gór Izerskich. Przejdźmy do końca placu, który otacza restaurację i zatrzymajmy się na tarasie widokowym. Wśród wystających z drzew skał znajduje się cel naszej wycieczki.

Widok na Ořešník z tarasu Wielkiej Beczki


Ruszamy w dalszą drogę. Serpentynami w dół dojeżdżamy do Lázně Libverda. To jedno z najbardziej znanych uzdrowisk w Północnych Czechach. Wody mineralne z tutejszych źródeł zawierające siarkowodór, kojąco wpływają na zszargane nerwy. Obiekty uzdrowiskowe stoją w otoczeniu okazałego parku. To piękna, choć niewielka miejscowość, na którą warto poświęcić cały dzień, więc lepiej się tu wybrać innym razem. Z Lázně Libverda jedziemy prosto do Hejnic. To tylko 2-3 km. Kierujemy się znakami do centrum lub do bazyliki gdzie będziemy mogli zostawić auto. Okazała budowla kościoła góruje nad okolicą. Bazylika Nawiedzenia Marii Panny (Chrám Navštívení Panny Marie) jest od średniowiecza miejscem pielgrzymek czeskich i polskich katolików. Tuż za sanktuarium - po prawej stronie, przy stojaku na rowery - znajdują się schody. Zejdziemy nimi do rzeki Smědy. Możemy podziwiać krystalicznie czystą wodę, w której żyją pstrągi (widać je doskonale). Za mostkiem skręcamy w prawo i nieco pod górę dochodzimy do czerwonego szlaku. Przed nami ok. 2 km pod górę (ale spokojnie: do przejścia dla każdego). Trasa jest tak malownicza, że zapomnimy o trudach wspinaczki. Wśród izerskiej buczyny tu i ówdzie widzimy porozrzucane ostańce skalne. Kiedy spotkamy ich całe mnóstwo to znak, że niebawem pojawi się strzałka z napisem "Ořešník", za którą skręcamy w prawo na szlak łącznikowy oznakowany czerwonymi trójkątami na białym kwadracie. Przez kilkadziesiąt metrów drogi na szczyt mijamy wiele fantastycznie ukształtowanych skałek, dwie z nich noszą nazwy: Poklice i Zahradní věž.

Skały na szczycie Ořešníka doskonale widoczne są z Hejnic


Skały tworzą grzędę skalną, której kulminacją, wystającą ze stromego zbocza, jest Ořešník (800m n.p.m.), stanowiący znakomity punkt widokowy. Roztacza się stąd panorama na Hejnice, Raspenavę, Frýdlant, dalej na część Gór Łużyckich oraz Bogatynię z kominami Elektrowni Turów. Kąt widzenia obejmuje ponad 200 stopni, co jest pewnym ewenementem w tych niewysokich górach. Na Orzeszniku stoi drewniany krzyż. Od 1819 roku poświęcony jest dwóm franciszkanom z hejnickiego zakonu, którzy chcieli go odnowić lecz nie zachowali ostrożności i spadli w przepaść. Zaś na zachodnich zboczach zamieszczono 2 tablice, poświęcone dziesięcioletniemu Emilowi Krauzemu, który zginął tutaj spadając ze skał w 21 maja 1922 roku (informuje o tym miedziana tabliczka umieszczona na szczycie - miejsce śmierci bowiem leży u podnóża skał w miejscu trudno dostępnym). Jak widać szczytowe skały mogą być bardzo niebezpieczne. Noszą one własne nazwy, m.in.: Stojka i Zahradní stěna.

Miejsce piękne, ale może napawać strachem. Wejście na szczytową skałkę jest zabezpieczone metalowymi barierkami - w końcowej części wspinamy się po wykutych w skale stopniach. Należy zachować szczególną ostrożność! Turyści o słabych nerwach i przejawach lęku wysokości, powinni pozostać przed barierkami. Mają czas na przygotowanie posiłku dla zdobywców ;-). Spożyjemy go w naprawdę uroczej scenerii: wśród skał, okazałych drzew i pięknych widoków.

Po zejściu ze szczytu wracamy szlakiem łącznikowym do naszej trasy. Przed nami kolejna atrakcja - słynny Štolpišský vodopád (Sztolpiszski Wodospad) na Wielkim Sztolpichu (Černý/Velký Štolpich). Choć wciąż pniemy się pod górę - warto zdobyć się na wysiłek. Maszerując dalej czerwonym szlakiem, po ok. 40 minutach wejdziemy w głęboko wciętą dolinę. Przed nami, nieco poniżej szlaku kolejne skałki. To Hrahnatá skála i Kostková skála. Szlak teraz pnie się stromym zygzakiem ale wnet osiągamy mostek na potoku Černý (Velký) Štolpich. Czerwony szlak łączy się tutaj z żółtym biegnącym z Hejnic do rezerwatu Na Čihadle. Opodal stoi pomniczek, jakich w Izerach wiele. To Maiwaldowa smrt. Upamiętnia śmierć Gustava Mailwalda z Ferdinandova, który 2 lutego 1930r. zginął pod saniami. Szlaki ostro zakręcają w lewo, a my mijamy formację skalną zwaną Štolpišská stěna [ściana]. Rzeczywiście wydaje się "zamykać" od południa głęboki wąwóz niczym mur.

Ostre wejście na szczyt (fot. Bogusław Nowicki)


Tagi:  ·widok ·trasy turystyczne ·wędrówki

Zobacz także

Hejnice (Haindorf)
Oldřichovský hřeben zimą

drukuj

Sam zobacz

2011-01-10

Izerska Łąka (Große Iserwiese) »

10_40.jpg

Prehistoryczna równina, wyniesiona przez ruchy tektoniczne na wys. 840-880 m n.p.m., utworzyła rozległą i urokliwą śródgórską łąkę. Tak powstał jeden z najpiękniejszych i najciekawszych zakątków Gór Izerskich

 

realizacja: www.lipin.art.plLipin

 « start | ↑ góra | « cofnij

www.izerska.pl